X
تبلیغات
رایتل

روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

مخلصان را نه به وضع دگران می‌داری


آدم ها، گاهی، روزی، روزگاری، خیال برشان می دارد، وهم می آید سراغشان. ظاهر و باطنشان، اعتقادات و ایمان و خدایشان؛ فرق می کند با آنچه که می نمایانند. خود را و آنکه را که می خواهند حق می دانند، و آنکه را نمی خواهند ناحق. فتنه می کنند، بی آنکه بفهمند. جدائی می اندازند، حاصل عمر دیگران بر باد می دهند، خسته می کنند، پشیمان می کنند. می توانند روح و روان نابود کنند، پیر کنند، فرسوده کنند. و ریش و چادر و کراوات و موی مش زده، حاصل عیارشان نیست.


مرا دلی بود، به امید بهاری.

ساده ای بود بی آلایش، کهنه خرقه پوش، درویش مسلک، اسفند مئاب.

نابودش کردم. نابودش کردند.

بیت الحرامِ بیت الصنم شده ی زنگار گرفته ی فرسوده ی زخم خورده ی آتش گرفته ی ویران شده ی مخروبه!

عیسی دمی کجاست که احیای ما کند؟


مرا دلی است، امیدوار به نگاهی.

ذلِکَ بِأَنَّ اللّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّهُ یُحْیِ الْمَوْتی

چای , امام رضا

پ.ن: گفتم بدوم تا تو همه فاصله ها را ... (دانلود)

سه‌شنبه 15 اسفند‌ماه سال 1391ساعت 10:34 ب.ظ | توسط جمال الدین کاظمی|